my dreamy life

Με τι μεγάλη ανυπομονησία περιμέναμε μικροί και μεγάλοι να έρθουν τα Χριστούγεννα. Αυτές τις άγιες μέρες γίναμε και εμείς  παιδιά μαζί με τα παιδιά μας. Αφήσαμε στην άκρη τις έγνοιες και τις σκοτούρες του χρόνου και προσπαθήσαμε έστω και για λίγο να αφεθούμε στην μαγεία των ημερων..
Και όμως οι μέρες περνάνε γρήγορα και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι ήρθαν κιόλας τα Θεοφάνια, η τελευταία μεγάλη γιορτή του δεκαημέρου και η μαγεία θα τελειώσει, τα φωτάκια θα σταματήσουν να τρεμοπαίζουν, και τα άτακτα χαρωπά καλικατζαράκια θα φύγουν...............

Μια μελαγχολία ξαφνικά με κυριεύει..... Μια μελαγχολία γιατί θα αφήσω πίσω μου τις μαγικές στίγμες που πέρασα και θα πρέπει να προσγειωθώ και πάλι στην πραγματικότητα. Όμως αυτήν εδώ η μελαγχολία είναι γλυκιά, τόση γλυκιά όσο το σιρόπι από τον  μπακλαβά που πριν από λίγα λεπτά καταβρόχθισα δια μαγείας......
Οι εικόνες που έχω όμως από τις φετινές γιορτές θα μείνουν για καιρό χαραγμένες στο μυαλό και στην καρδιά μου και πως είναι δυνατόν να ξεχάσω το χαρούμενο γελαστό προσωπάκι της μικρής μου όταν στολίσαμε το δέντρο



ή όταν ξυπνήσαμε με λαχτάρα να δούμε τα δώρα του Αγίου Βασίλη?

Και επιτέλους έφτασε η Παραμονή των Χριστουγέννων που την περιμέναμε με τόση λαχτάρα!

Εγώ γιατί κάθε παραμονή κατεβαίνω πάντα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για τα τελευταία δωράκια του χρόνου. Είναι τόσο όμορφο το κέντρο της πόλης μας κάθε χρόνο τέτοια μέρα. Κόσμος χαρούμενος μπαινοβγαίνει στα μαγαζιά, τα παιδιά λένε τα κάλαντα, διάφορες μπάντες γυρνάνε στους δρόμους και παίζουν μουσική, τα καφέ και τα μπαράκια έχουν παρτυ, κόσμος δίνει ευχές.
 Τι όμορφη πραγματικά εικόνα!

Και η μικρή μου γιατί θα πει τα κάλαντα μαζί με τα ξαδερφάκια της και με τα τριγωνάκια τους στα χέρια.





Ας απολαύσουμε όλοι την μαγεία των ημερών αυτών  με τα αγαπημένα μας πρόσωπα μαζί και ας ευχηθούμε το καλύτερο για μας και τον συνάνθρωπό μας.

Το απόγευμα εντελώς ξαφνικά θυμήθηκα ότι αύριο είναι η τελευταία μέρα των σχολείων και εγώ δεν είχα ακόμα πάρει δωράκι στην δασκάλα της κόρης μου, όχι οτι αυτό είναι απαραίτητο αλλά εγώ με αυτό τον τρόπο θα ήθελα να ευχαριστήσω τον άνθρωπο που καθημερινά μαθαίνει στο παιδί μου τον κόσμο. Η αλήθεια είναι ότι το είχα ξεχάσει τελείως. Τι θα μπορούσα να κάνω για δωράκι στην δασκάλα μας και μάλιστα τέτοια ώρα? Αποφάσισα να της δώσω σπιτικούς λαχταριστούς κουραμπιέδες που μόλις είχαν βγει από το ταψί μας. Εξάλλου όταν ένα δώρο είναι φτιαγμένο από τα χεράκια μας έχει την μεγαλύτερη αξία. Δεν συμφωνείτε?

Έτσι λοιπόν βρήκα ένα ασημένιο κουτάκι στο οποίο μέσα έβαλα αλουμινόχαρτο και από πάνω του τους λαχταριστούς μου κουραμπιέδες. Το επόμενο στάδιο ήταν να κάνω μια καρτούλα, να βρω μια κορδέλα και να το στολίσω όμορφα.

Και να το αποτέλεσμα!

Τα κόκκινο καρό που φαίνεται είναι η κάρτα που έφτιαξα με ένα χαρτόνι και μια καρό κορδέλα.
Κόλλησα  πάνω στο λευκό χοντρό χαρτονάκι μου ένα τετράγωνο που το σχημάτισα με την καρό κορδελιτσα. και στο κέντρο του έγραψε η μικρή μου τις ευχές για την δασκάλα της.

Το δωράκι έχει και έναν μεγάλο φιόγκο καθώς επίσης και ένα από τα αγγελάκια που έφτιαξε η Κωνσταντίνα μου. Τα θυμάστε? http://jennysdreamylife.blogspot.com/2011/12/blog-post_5670.html

Ένα γλυκό δωράκι για την δασκάλα μας. Τι λέτε θα της αρέσει?

Φτιάχνοντας το δωράκι συνειδητοποίησα για ακόμα μια φορά πόσο σημαντική είναι η συσκευασία ενός δώρου. Θέλετε να δούμε μαζί πως μπορούμε να τυλίξουμε τα δώρα μας όμορφα και να εντυπωσιάσουμε?

Πάμε λοιπόν














http://www.weddingstylist.gr/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CF%84%CE%B9%CE%AC%CF%87%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B5-pom-pom/

Και έφτασε η στιγμή να γράψουμε και εμείς γράμμα στον Αϊ - Βασίλη.

Παίρνω και εγώ μια λευκή σελίδα και αρχίζω να γράφω.....
"Αγαπημένε μου Αϊ- Βασίλη,
Φέτος θα ήθελα να μου φέρεις ένα iphone."
Λίγο ακριβό θα του πέσει, άσε το αλλάζω, εξάλλου μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτό. Τσαλακώνω την σελίδα και ξεκινάω σε καινούργιο φύλλο να γράφω.......

"Αγαπημένε μου Αϊ- βασίλη.
Φέτος θέλω να μου φέρεις ένα κινητό τηλέφωνο"  

Ελα βρε τζενάκι και το παλιό κάνει ακόμα την δουλειά του. Το ξανατσαλακώνω και αρχίζω ξανά......

 "Αγαπημένε μου Αϊ -Βασίλη,
Φέτος δεν θέλω να μου φέρεις τίποτα! Τα έχω όλα! Σε παρακαλώ πολύ όμως μην μου πάρεις τίποτα πίσω γιατί αυτά που έχω τώρα θέλω να τα έχω και του χρόνου"

Το διαβάζω δυνατά, ναι αυτό θέλω να γράψω! Το διπλώνω και το βάζω μέσα σε ένα φάκελο έτοιμο να σταλεί μαζί με της κόρης μου το γράμμα στο Βόρειο Πόλο.

Η μικρή μου κάθεται ακριβώς δίπλα μου και έχει αφοσιωθεί στο δικό της γράμμα. Και ξεκινάει να γράφει.......




και να ζωγραφίζει.....


Και να το έτοιμο το γραμματάκι .....

Λένε ότι σε όλα τα πράγματα η πρώτη εικόνα κλέβει πάντα τις εντυπώσεις.  Έτσι και σε ένα γεύμα που θέλουμε να κάνουμε τώρα στις γιορτές, ο στολισμός του τραπεζιού θα τραβήξει τα βλέμματα όλων των καλεσμένων μας. Επομένως και να μην είμαστε καλοί στην μαγειρική μας με ένα καλό "σερβίρισμα" μπορούμε να πάρουμε Άριστα!!!!!

Πάμε να δούμε μαζί υπέροχους πρωτότυπους και εύκολους στολισμούς τραπεζιών. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να διαλέξετε τι ταιριάζει περισσότερο στο γούστο σας.


















http://stampwithheather.typepad.com/stamp_with_heather/2011/12/utensil-holders-for-christmas-dinner.html

Τώρα στις γιορτές μου αρέσει πολύ να κάνω μικρά συμβολικά δωράκια στους φίλους μου καθώς και στους φίλους της κόρης μου.

Ένα όμορφο και πρωτότυπο δωράκι είναι μια Χριστουγεννιάτικη μπαλίτσα  με το όνομα αυτού που προορίζεται να την δώσουμε.

Και να τι εύκολα μπορούμε να το κάνουμε.





Την κρέμασα κάπου ψηλά  και την άφησα να στεγνώσει καλά καλά. Αφού στέγνωσε με ένα καθαρό πινέλο σκούπισα την περιττή χρυσόσκονη που υπήρχε πάνω στην μπάλα μου και να το αποτέλεσμα

Την Κυριακή το απόγευμα είχαμε γιορτή. Την γιορτή του  στολισμού του δέντρου μας......
Ήρθαν όλες οι φίλες μας με τα χέρια γεμάτα με γλυκάκια. Τι μελομακάρονα, τι ροξάκια, τι κεικ ( παρέλαση θερμίδων χαχα ) και με φοβερή διάθεση.
Και το πάρτυ άρχισε!
Η Κωνσταντίνα ήταν η αρχηγός, έτσι έλεγε, εε σαν  μικρότερη είχε όλη την προσοχή στραμμένη πάνω της και το καταευχαριστήθηκε!
Και άρχισε σιγά σιγά ο στολισμός και μετά το φαγοπότι. Τελικά δεν έκανα πίτσα αλλά λουκουμάδες με μέλι και κανέλα στην αρχή και κολοκυθόπιτα μετά. Λίγο τα έκαψα και τα δυο (είμαι φρικτή στην κουζίνα) αλλά η προσπάθεια μετράει.

Παίξαμε, γελάσαμε, χορέψαμε, διαβάσαμε και ένα φοβερό ποίημα του neruda, μιλήσαμε για τις προσδοκίες μας για τα θέλω μας και κάναμε όλες από μια ευχή!
Η βραδιά τελείωσε με  ένα μικρο  δωράκι από εμένα σαν μια ένδειξη καλής φιλίας.
 Μια Χριστουγεννιάτικη  κατακόκκινη μπάλα που έγραφε το όνομα της κάθε φίλης μου πασπαλισμένη  με μπόλικη χρυσόσκονη και συνοδευόμενη από μια χειροποίητη καρτούλα.




Όταν έχω τέτοιους φίλους ότι και αν κάνω μαζί τους  το  αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι  μαγικό!!!!


Βαρβάρα, Γιούλα, Πάτυ, Βούλα και Μάρθα είστε όλες καταπληκτικές φίλες!


Mε τον στολισμό του δέντρου  μου παίρνω μέρος στον Χριστουγεννιάτικο διαγωνισμό της Ρένας

Όταν η νύχτα απλώνει το πέπλο της και τα λαμπιόνια αρχίζουν να τρεμοπαίζουν στο σκοτάδι τότε εγώ ζω ένα παραμύθι στον δικό μου μαγικό κόσμο!!!